ৰাজাৰামৰ চেলুন

ল’ৰালি কাল উজান বজাৰত পাৰ হৈছিল| চুলি কটাবলৈ দেউতাই জাহাজঘাটৰ ওচৰৰে (কামৰুপ মেট্ৰ’ৰ উপায়ুক্তৰ বাংলোৰ কাষত) চেলুন এখনলৈ লৈ গৈছিল| বিহাৰী সম্প্ৰদায়ৰ নাপিতজনৰ নাম আছিল ৰাজাৰাম|

ভাইটি আৰু মোক ওখ চকী দুখত তক্তা লগাই ‘এডজাষ্ট’ কৰি বহুৱাই দিয়াৰ পিছতে লাহেকৈ দেউতাক কওঁ “চুলি চুটিকৈ নকটাও দেই|”

দেউতাই ৰাজাৰামক মিহিকৈ ধমক এটা দি কয় “ঐ ৰাজাৰাম, চুলি বেছি চুটিকৈ নাকাটিবি দেই|”

ধমকিতোৰ অৰ্থ ৰাজাৰামে বুজি পায়| “হ’ব উত্পলদা, চিন্তা নকৰিব” বুলি কৈ ৰাজাৰামে চুলি কটা পৰ্ব আৰম্ভ কৰে| সমুখৰ আইনাখনলৈ চাই থাকো কিমান চুলি কাটিলে| ভাইটি বা মোৰ মুখৰ মাত পালেই ৰাজাৰামে কয় “চকু মুদি দিয়া| নহ’লে চকুত চুলি সোমাব|” এইখিনিতেই ডাঙৰ ’ধৌখা’ হৈ যায়| যেতিয়া চকু মেলিব দিয়ে তেতিয়া দেখো মূৰটো বাকলি গুচোৱা নাৰিকলটোৰ দৰে একেবাৰে চুটি চুটি কেইডালমান চুলিৰে তালুখন জিলিকি আছে| ভাইটি আৰু মোৰ ফুলা মুখ দুখন দেখি ৰাজাৰামে বঢ়িয়াকৈ মুৰত মালিছ দি দিঙিত পাউদাৰ সানি পঠিয়াই দিয়ে|

দুয়োটাৰে অৱস্থা ডংগল ফিল্মখনৰ গীতা আৰু ববিতাৰ দৰে হয়| দুয়ো মুখ ফুলাই ঘৰ পাওঁহি| ঘৰত আহি হাল্লা| ৰাজাৰামে ইমান চুটিকৈ চুলি কাটি দিলে| “মইতো তাক মানা কৰিছিলো| ৰহ তাক গধুলিলৈ দি আছো”- দেউতাৰ শান্ত্বনা বাণী|

দেউতাই ৰাজাৰামক দিয়া ধমকিতোৰ লগত এটা চকু টিপো মাৰিছিল| সেয়ে দেউতাৰ ধমকিৰ পিছতো চুলি কিয় চুটিকৈ কটা হৈছিল এই ৰহস্যটো পিছত উদঘাটন হৈছিল| সি যি কি নহওক| চকুত চুলি সোমাব বুলি এতিয়াও চুলি কাটিলে চকু মুদি থাকো|